Zakup lub budowa środka trwałego. Operacje dotyczące zakupu lub wytworzenia środka trwałego sfinansowanego z dotacji ujmuje się w księgach rachunkowych według zasad ogólnych. Środek trwały należy wprowadzić do ewidencji bilansowej w jego wartości początkowej. W przypadku zakupu środka trwałego wartością tą jest cena nabycia Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60 Nie określają one również granicznej wartości środka trwałego jaką jednostka powinna przyjąć ustalając dla tego środka trwałego zasady amortyzacji. W tym zakresie jednostki prowadzące księgi rachunkowe w oparciu o przepisy ww. ustawy, zobowiązane są do stosowania nadrzędnych zasad rachunkowości, w tym zasady ostrożności i Modyfikacje dokonywane po jednorazowej amortyzacji. Gazeta Podatkowa 25 sierpnia 2022. Jeżeli zachodzi taka potrzeba, to każdy z rzeczowych składników majątku trwałego może zostać ulepszony w rozumieniu nadanym temu pojęciu na gruncie podatku dochodowego. Na możliwość tę nie wpływa metoda amortyzacji przyjęta dla danego środka Podatnik otrzymał dotację z urzędu pracy na zakup środka trwałego (refundacja wyposażenia). Koszt zakupu środka trwałego wynosił 200 000 zł netto, podatek VAT 46 000 zł. Podatnik odliczył podatek VAT w pliku JPK_V7. Urząd pracy w związku z refundacją wyposażenia chce, aby podatnik zwrócił również podatek VAT. Dịch Vụ Hỗ Trợ Vay Tiền Nhanh 1s. Coraz częściej przedsiębiorcy korzystają z dofinansowania z zewnętrznych źródeł. Jednym z nich są otrzymane dotacje, które mogą zostać przeznaczone na zakup środków trwałych. Pojawia się zatem pytanie, jak rozliczyć środek trwały zakupiony z dotacji? Czy odpisy amortyzacyjne środka trwałego zakupionego z dotacji mogą stanowić koszt uzyskania przychodów? Dotacja w kosztach działalności Aby poniesione wydatki mogły zostać ujęte w kosztach działalności to muszą one stanowić koszt uzyskania przychodu, którego definicję uregulowano w art. 22 ustawy o PIT. Art. 22 ust. 1 Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie art. 23 ust. 1 pkt. 56 za koszty uzyskania przychodu nie uznaje się wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów) otrzymanych ze środków unijnych (np. z dotacji z UE). Jednak z artykułu tego można też doszukać się pewnego wyjątku, otóż nie wymieniono w nim przychodu określonego w art. 21 ust. 1 pkt. 121. ww. ustawy, w którym mowa o jednorazowych środkach przyznanych na podjęcie działalności z Funduszu Pracy. Co oznacza, że wydatki na zakup wyposażenia, materiałów podstawowych czy towarów handlowych (oprócz majątku trwałego) sfinansowane ze środków z dotacji z Funduszu Pracy mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. W przypadku środków trwałych zakupionych z dotacji, należy przyjrzeć się art. 23 ust. 1 pkt pkt. 45 ustawy o VAT, zgodnie z którym: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W związku z tym jeśli środek trwały został zakupiony z dotacji nie można uznać za koszt uzyskania przychodu naliczonych od niego odpisów amortyzacyjnych bez względu na to czy była to dotacja otrzymana na rozpoczęcie działalności z Funduszu Pracy czy z UE. W przypadku, jeśli środek trwały został częściowo zakupiony z dotacji, a częściowo ze środków własnych to do kosztów firmowych można zaliczyć jedynie proporcjonalną część odpisów amortyzacyjnych przypadających na część sfinansowaną z własnych środków. Przykład 1. Pan Janusz jest czynnym podatnikiem VAT zakupił komputer o wartości 15 000 zł netto sfinansowany z dotacji z UE w wysokości 7000 zł, a w pozostałej części (8000 zł ) ze środków własnych. Czy w takim wypadku odpisy amortyzacyjne będą stanowić koszt firmowy? Do kosztów firmowych w tym przypadku będzie można zaksięgować jedynie odpisy amortyzacyjne naliczone od kwoty 8000 zł, mimo, że wartość początkowa danego komputera będzie stanowić 15 000 zł. Przykład 2. Pan Zbigniew otrzymał dotację na założenie działalności. Z tych środków zakupił pojazd firmowy o wartości 25 tys. zł. Czy będzie mógł zaliczyć do kosztów działalności wyliczone odpisy amortyzacyjne? Nie, w przypadku zakupu środków trwałych w pełni sfinansowanych z dotacji nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów naliczonych odpisów amortyzacyjnych. To, że odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodu dla przedsiębiorcy nie zwalnia go z ich naliczania. Co oznacza, że odpisy amortyzacyjne muszą być naliczane zgodnie z odpowiednią dla danego środka trwałego stawką i metodą amortyzacji nawet jeśli są sfinansowane z dotacji. Dotacja de minimis a koszt uzyskania przychodu Dotacja de minimis jest rodzajem wsparcia dla małych i średnich przedsiębiorstw. Pomoc de minimis jest dotacją, która jest udzielana w formie pokrycia inwestycji, dofinansowania szkoleń, umorzenia odsetek ZUS, umorzenia zobowiązań podatkowych, gwarancji kredytowych. Na przedsiębiorców jest także nałożony limit, który stanowi, że wartość otrzymanej pomocy de minimis przypadająca na jednego przedsiębiorcę w ciągu 3 kolejnych lat nie może przekroczyć kwoty 200 tys. euro brutto, a w przypadku sektora transportu drogowego 100 zł euro brutto. Ważne jest to, aby nie mylić otrzymanej dotacji de minimis z jednorazową amortyzacją w ramach pomocy de minimis. Jednorazowa amortyzacja de minimis stanowi ulgę, dzięki której mali podatnicy lub nowi przedsiębiorcy mają możliwość zwiększenia limitu jednorazowej amortyzacji środków trwałych do wartości 50 tys. eur. Więcej na temat amortyzacji jednorazowej w ramach pomocy de minimis znajduje się w artykule: Amortyzacja jednorazowa - ulga dla firm de minimis Jeżeli otrzymana pomoc de minimis została przyznana na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy to nie będzie ona stanowić przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym. Jednak wydatki sfinansowane w ramach pomocy de minimis przyznanej z PUP będą stanowić koszt uzyskania przychodu o ile nie są to środki trwałe. Potwierdzeniem powyższego jest stanowisko dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej o syg. ITPB1/415-1086/14/AK z dnia 21 stycznia 2015 r.: (...) środki otrzymane na podjęcie działalności gospodarczej zostały przeznaczone na zakup towarów handlowych i wyposażenia nie stanowiącego środków trwałych, to wydatki poniesione na ich nabycie mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania, niezależnie od tego, że na ich zakup Wnioskodawca otrzymał dotację korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121. Natomiast, jeżeli pomoc de minimis nie została przyznana na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy tylko z funduszu unijnego to wydatki zakupione z dofinansowania nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodu. Przykład 3. Panu Jackowi zostały przyznane jednorazowo środki na rozpoczęcie działalności współfinansowane ze środków Unii Europejskiej z urzędu pracy. W zaświadczeniu o pomocy de minimis zostało wymienione, że wsparcie zostało przyznane na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Za fundusze Pan Jacek zakupił towary handlowe oraz środki trwałe do działalności. Czy będą mogły one zostać ujęte w kosztach firmy? W przypadku gdy dotacja została przyznana na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy to wydatki związane z zakupem towarów handlowych będą stanowić koszt uzyskania przychodu, natomiast naliczone odpisy amortyzacyjne z zakupionych środków trwałych kosztem nie będą. Podsumowując kupując środek trwały zakupiony z dotacji podatnik powinien liczyć się z tym, że naliczone od niego odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodu, niezależnie od tego czy była to dotacja z PUP czy z UE. Przedsiębiorcy, rozpoczynając lub rozwijając działalność gospodarczą, mają problemy z uzyskaniem finansowania zewnętrznego (kredyty, leasing itp.). W praktyce rozwiązaniem powyższego problemu może być uzyskanie dotacji. Uzyskanie dotacji pozwala zminimalizować koszty inwestycji. W przypadku otrzymania refundacji podatnicy mają często problemy z jej rozliczeniem. Czy zakup składnika majątku ze środków otrzymanych z dotacji powoduje konieczność zwrotu podatku VAT? Sprawdźmy! Dotacje - skąd bierzemy? Największy wachlarz wsparcia do dyspozycji mają mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa. Dotacje dla nich zostały przewidziane przede wszystkim w Programach Regionalnych poszczególnych województw, ale też z Programu Inteligentny Rozwój oraz Polska Wschodnia. Ponadto osoby bezrobotne niezmiennie mogą się ubiegać o bezzwrotną dotację na założenie firmy. Pojedyncza kwota wsparcia nie może przekraczać 6-krotności przeciętnego wynagrodzenia. O środki należy wnioskować w lokalnych, powiatowych urzędach pracy. Prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej jako „ustawa o VAT”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Podatnik podatku VAT W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Dotacja z urzędu pracy a konieczność zwrotu podatku VAT Jak już to wyżej wykazaliśmy, coraz częściej rozpoczynający przedsiębiorcy korzystają z bezzwrotnej dotacji z urzędu pracy. Powyższą dotację można w łatwy sposób uzyskać, a ponadto nie trzeba jej zwracać (po spełnieniu określonych warunków). Ponadto przedsiębiorcy korzystają z dotacji z urzędu pracy na wyposażenie nowych miejsc ustawie o VAT brak jest uregulowań, które uzależniały prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów inwestycyjnych od źródła finansowania. Tym samym w przypadku, gdy zakup został sfinansowany dotacją, znajduje zastosowanie wyżej wymieniona regulacja określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Podsumowując, nie ma znaczenia, w jaki sposób został sfinansowany zakup inwestycyjny, czy są to środki z dotacji, kredyt czy własne. Przykład 1. Podatnik otrzymał dotację z urzędu pracy na zakup środka trwałego (refundacja wyposażenia). Koszt zakupu środka trwałego wynosił 200 000 zł netto, podatek VAT 46 000 zł. Podatnik odliczył podatek VAT w pliku JPK_V7. Urząd pracy w związku z refundacją wyposażenia chce, aby podatnik zwrócił również podatek VAT. Kwota refundacji jest kwotą brutto. Czy powyższe postępowanie organu państwowego jest prawidłowe? W analizowanym przypadku czynny podatnik VAT, który ze względu na przysługujące mu prawo odliczył podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług sfinansowanych refundacją, jest zobowiązany zwrócić VAT do urzędu pracy, który przypada na otrzymane dofinansowanie (w tym przypadku refundowana jest całość zakupów). Powyższe wynika z § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 14 lipca 2017 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1380). Zgodnie z tym przepisem umowa o dofinansowanie powinna zawierać zobowiązanie do zwrotu równowartości odliczonego lub zwróconego, zgodnie z ustawą o VAT, podatku naliczonego dotyczącego zakupionych towarów i usług w ramach przyznanego dofinansowania w terminie: określonym w umowie o dofinansowanie, nie dłuższym jednak niż 90 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług, w której wykazano kwotę podatku naliczonego z tego tytułu - w przypadku gdy z deklaracji za dany okres rozliczeniowy wynika kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego lub kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, 30 dni od dnia dokonania przez urząd skarbowy zwrotu podatku na rzecz bezrobotnego, absolwenta CIS, absolwenta KIS lub opiekuna - w przypadku gdy z deklaracji podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług, w której wykazano kwotę podatku naliczonego z tego tytułu, za dany okres rozliczeniowy wynika kwota do zwrotu. Przykład 2. Podatnik zakupił środek trwały za 200 000 zł. Jednak tym razem zakup był wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów. W takiej sytuacji w pliku JPK_V7 podatnik wykazał zarówno VAT należny, jak i VAT naliczony. Jednocześnie zawarł on umowę z urzędem pracy na refundację wyposażenia. Podatnik otrzymał refundację na zakup środka trwałego od urzędu pracy (refundacja brutto). Czy w tym przypadku nie musi zwracać podatku VAT? Jak już to wyżej opisaliśmy, podatnik VAT przy nabyciu środka trwałego, który został sfinansowany refundacją brutto, musi zwracać podatek. W naszym przypadku zarówno naliczył on podatek VAT, jak i go odliczył. Tym samym podatek był neutralny podatkowo. W analizowanym przypadku występuje konieczność zwrotu podatku VAT. Podatnik otrzymał refundację brutto (wraz z kwotą podatku VAT) nabytego w ramach WNT środka trwałego. W przypadku braku zwrotu podatku od towarów i usług, podatnik VAT czynny uzyskałby dwukrotną korzyść. Pierwsza korzyść to możliwość rozliczenia naliczonego przez podatnika podatku należnego w pliku JPK_V7 w tej samej kwocie jako podatku naliczonego. Druga korzyść to otrzymanie refundacji tegoż podatku ze środków publicznych. Z dodatkowego wsparcia finansowego, jakim są dotacje skorzystało i skorzysta wiele podmiotów. Jest to dobre rozwiązanie zarówno na starcie, jak i dalszych etapach działalności gospodarczej. Uzyskane środki z reguły są przeznaczane na zakup wyposażenia oraz środków trwałych. W przypadku tych drugich należy pamiętać, że odpisy amortyzacyjne od ich wartości początkowej nie stanowią kosztu uzyskania przychodów, o czym stanowi art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT. Przedsiębiorcy z upływem czasu często decydują się na ich sprzedaż. Jak wówczas należy ją rozliczyć? Czy ma znaczenie, że zakup sfinansowany był dotacją? Do jakich przepisów się dostosować? Sprawdź, jak rozliczyć sprzedaż środka trwałego sfinansowanego dotacją. Koszty związane ze sprzedażą środka trwałego Zasada ogólna rozliczania kosztów wynikających ze sprzedaży środka trwałego została uregulowana w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, w tym wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych, bez względu na czas ich poniesienia. A więc w sytuacji, gdy sprzedaży podlega nie do końca zamortyzowany środek trwały, jego niezamortyzowna cześć wartości początkowej będzie stanowiła koszt podatkowy. Nieuwzględnione więc wcześniej w kosztach odpisy amortyzacyjne, począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło zbycie, powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w jednej kwocie. Tego typu wartość należy ująć w kol. 13 KPiR - pozostałe wydatki. Jak należy postąpić w przypadku środków trwałych sfinansowanych dotacją? Otóż organy podatkowe w kwestii tej reprezentują dwa stanowiska - pierwsze zezwalające na ujęcie umorzonej wartości początkowej w kosztach firmowych oraz drugie, które kategorycznie tego zabrania. Wśród korzystnych dla podatników stanowisk organów podatkowych można wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o sygn. IPTPB1/415-99/12-2/MD z dnia 26 kwietnia 2012 roku. Jak wynika z jej treści, przedsiębiorca dotację z PUP przeznaczył na zakup samochodu, który wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Podatnik dokonywał odpisów amortyzacyjnych zaliczając do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej niesfinansowanej dotacją, natomiast odpisy amortyzacyjne od części, która została pokryta dotacją nie zostały zaliczone do kosztów podatkowych. W świetle obowiązujących przepisów organ podatkowy stwierdził, iż kosztem uzyskania przychodu w przypadku zbycia samochodu będzie wartość początkowa tego samochodu, pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne (zarówno stanowiące koszt uzyskania przychodu, jak i niestanowiące kosztu uzyskania przychodu). Zatem cała niezamortyzowana część wartości początkowej środka trwałego będzie kosztem uzyskania przychodów w momencie jego zbycia. Zupełnie odwrotne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy o sygn. ITPB1/415-223/13/PSZ z dnia 29 kwietnia 2013 r., gdzie przedsiębiorca uzyskał dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej, którą przeznaczył na zakup środka trwałego – samochodu osobowego. Do kosztów uzyskania przychodów zaliczone zostały wyłącznie odpisy amortyzacyjne od tej części wartości samochodu, która została sfinansowana z własnych środków podatnika. Organ podatkowy stwierdził, że brak jest możliwości zaliczenia w całości niezamortyzowanej wartości początkowej środka trwałego do kosztów uzyskania przychodów. Niezamortyzowana wartość początkowa samochodu, która pokryta została z dotacji nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia samochodu. Decydujące w tej kwestii mogą okazać się wyjaśnienia Ministra Finansów, w których resort przychyla się do stanowiska korzystnego dla podatników. Zdaniem MF w przypadku sprzedaży środka trwałego, za koszt podatkowy należy uznać wydatek na jego nabycie, stanowiący wartość początkową pomniejszony o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, bez względu na źródło jego finansowania.

zakup środka trwałego z dotacji